Ta witryna wykorzystuje cookies. Więcej informacji można znaleźć na stronie Polityka dotycząca cookies i podobnych technologii. ZAMKNIJ Zamknij ostrzeżenie dotyczące cookies

Jakub Domaradzki obronił pracę doktorską

Domaradzki

Abstract: The objective of this work was the analysis whether the Sparse-Voxel-Octree objects’ representation will be beneficial in the context of destruction process. For this purpose fracturing algorithms have been created. The algorithms are based on a fracture patterns technique, which is purely geometrical approach and should highlight both pros and cons of used objects’ representation. As a result, not only have we produced a real-time solution, but also one that extents the basic usage of fracture patterns by changing the fracture pattern representation and utilization of surface creation procedural techniques. Thanks to this approach we can generate the fracture pattern on-the-fly once a destruction event occurs and obtain unique results. Furthermore, even though we use the fracture pattern in the form of Voronoi diagram, we managed to produce as a result of the fracturing process concave shapes of fractured geometry with surfaces enriched with details. All objects in the scene were treated as rigid bodies and in order to simulate their movement the collision detection algorithm has been created that performs calculations directly on the new objects’ representation.

Streszczenie: Celem pracy było zbadanie czy reprezentacja modelu w postaci rzadkiego drzewa wokselowego przyniesie korzyści w kontekście jego destrukcji. Stworzono więc algorytmy destrukcji wykorzystujące technikę wzorców pęknięć, która jest podejściem czysto geometrycznym i powinna uwydatnić zalety i wady zastosowanej reprezentacji obiektów. W rezultacie powstało rozwiązanie, które nie tylko działa w czasie rzeczywistym, ale także rozszerza podstawowe wykorzystanie techniki wzorców pęknięć dzięki zmianie reprezentacji wzorca pęknięć i użycia proceduralnych technik generowania powierzchni. Zabieg ten umożliwił konstruowanie wzorca pęknięć w momencie pojawienia się niszczącego zdarzenia i uzyskanie unikalnych rezultatów. Ponadto, pomimo wykorzystania wzorca pęknięć w postaci diagramu Woronoja, udało się wygenerować w procesie destrukcji fragmenty geometrii o wklęsłym kształcie, których powierzchnia została znacznie wzbogacona o detale. Wszystkie obiekty na scenie traktowane były jako bryły sztywne i w celu symulacji ich ruchu stworzono algorytm wykrywania kolizji operujący bezpośrednio na nowej reprezentacji obiektów.

Ostatnia modyfikacja: piątek, 10 lipca 2020, 10:17:34, Agnieszka Skalska

x x Aktualności (2) - wg daty publikacji

‹‹ Lipiec 2020 ››
Pon Wt Śr Czw Pt So N
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31