Ta witryna wykorzystuje cookies. Więcej informacji można znaleźć na stronie Polityka dotycząca cookies i podobnych technologii. ZAMKNIJ Zamknij ostrzeżenie dotyczące cookies

Piotr Nazimek obronił rozprawę doktorską

W dniu  28 lutego 2012 roku Piotr Nazimek obronił rozprawę doktorską pt. "Wykrywanie, ocena skuteczności i optymalizacja wykorzystania asercji w programach". Promotorem rozprawy był prof. dr hab. Janusz Sosnowski.

Asercje programowe są jednym z mechanizmów stosowanych w celu podniesienia wiarygodności systemów komputerowych. Mogą one zostać określone poprzez zastosowanie algorytmów dynamicznego wykrywania asercji, które umożliwiają wyznaczenie dużej liczby różnego rodzaju zależności wyłącznie na podstawie informacji zebranych podczas wykonania programu, bez statycznej analizy jego kodu źródłowego. Charakter tych algorytmów oraz ograniczona ilość informacji, jaką mają do dyspozycji, rodzą pytania dotyczące przydatności stosowania wykrytych asercji oraz sposobu wyboru ich podzbioru umożliwiającego skuteczną detekcję błędów.

W rozprawie zdefiniowane zostały miary pozwalające wyrazić skuteczność oraz nieskuteczność asercji w procesie detekcji błędów zarówno w sposób bezwzględny jak i względem innych asercji w badanym programie. Wyróżniono także szereg innych wielkości charakteryzujących asercje takich jak: koszt statyczny, koszt dynamiczny, czas wykrycia błędu i inne. Zaproponowane zostały metody ich pomiaru.  Omówiony został także ogólny model optymalizacyjny w formie zadania programowania całkowitoliczbowego, którego celem jest wybór najlepszego zestawu asercji o preferowanych właściwościach.  Uwzględnia on funkcje celu takie jak: skuteczność, nieskuteczność, koszt, liczba asercji oraz pokrycie błędów.

Praca zawiera również analizę metody podniesienia skuteczności wykrywanych asercji poprzez uzupełnienie ich o ślad opisujący przebieg wykonania programu z jakim są związane.  Poza zdefiniowaniem pojęcia śladu, operacji na śladzie i asercji ze śladem zaproponowano algorytmy służące wykrywaniu asercji ze śladem, redukcji liczby śladów w zbiorze asercji ze śladem, skracania śladów w zbiorze asercji ze śladem oraz redukcji liczby identyfikatorów punktów programu dla zbiorów asercji ze śladem. Omówiono również sposoby weryfikacji asercji ze śladem w programach.

Do badania proponowanych algorytmów opracowano oryginalne metody przeprowadzania eksperymentów.  W rozprawie zawarto opis wykonanych eksperymentów, przedstawiono otrzymane wyniki oraz wypływające z nich wnioski.  W eksperymentach wykorzystano rzeczywiste aplikacje takie jak: sterownik linii produkcyjnej, implementację algorytmu rozwiązywania układu równań liniowych metodą eliminacji Gaussa czy różne implementacje algorytmu kompresji danych z rodziny ZIP.

Ostatnia modyfikacja: środa, 13 czerwca 2012, 15:43:50, Bożenna Skalska

x x Aktualności (2) - wg daty publikacji

‹‹ Marzec 2012 ››
Pon Wt Śr Czw Pt So N
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31